OnLive to jednocześnie nowy i stary pomysł na gry komputerowe. Całość opiera się za zasadzie tak zwanego „cienkiego” klienta. Czyli po naszemu –  całością przetwarzania danych, w tym przypadku gier zajmuje się wyspecjalizowany bardzo mocny serwer, my zaś płacimy za jego czas pracy i dostajemy wyniki tej pracy. W przypadku gier wyglądać ma to tak, że przetwarzaniem fizyki/grafiki/muzyki w grach będą się zajmowały serwery u usługodawcy, my zaś na swoich urządzeniach mobilnych, będziemy widzieli wyniki tej pracy oraz będziemy z nich przesyłali dane sterujące.
To bardzo dobry pomysł, rewelacyjny nawet. Przecież w grę którą kupujemy czasem za duże pieniądze gramy tylko chwilkę, teraz będziemy ją mogli Sobie wynająć na jakiś czas. Dodatkowo np. na iPhone będziemy mogli pograć w gry których wymagań nasz telefon nigdy by nie udźwignął. Teraz jak twierdzi szef firmy promującej OnLive, już to działa i można w „duże” gry pograć na domowym telewizorze oraz iPhone.
Niestety osobiście widzę tu też kilka zagrożeń.
Po pierwsze sterowanie. Rozbudowane gry jakie znamy z komputerów PC wymagają nieraz całej klawiatury do sterowanie. W przypadku iPhone było by to raczej niemożliwe.
Po drugie przesyła danych. Niestety nawet transmisja w HSPDA czasem nie wystarcza do przesłania materiału w dużej rozdzielczości on-line. Zacięcia gry skutecznie mogą odciągnąć od rozgrywki.
Po trzecie – Apple :). Już widzę jak Apple pozwala na umieszczenie klienta OnLive w AppStore.